• Śmierć Barbary Sienkiewicz
• Trauma po śmierci bliskiej osoby

Fundacja Artystów Weteranów Scen Polskich organizuje zbiórkę na wsparcie terapeutyczne dla dzieci Barbary Sienkiewicz. Ania i Piotr, osieroceni po nagłej śmierci matki, pilnie potrzebują pomocy po traumatycznych przeżyciach.

Zależy nam, by jak najszybciej trafiły na terapię, bo przeżyły traumę tak straszną, jakiej nikt sobie nie wyobraża,” – mówi Marlena Miarczyńska, prezes fundacji, w wywiadzie dla „Faktu”.

Śmierć Barbary Sienkiewicz

7 czerwca media obiegła wiadomość o śmierci Barbary Sienkiewicz, która w wieku 60 lat zyskała miano „najstarszej matki w Polsce” po narodzinach bliźniąt. Aktorka zmarła, pozostawiając dwójkę 10-letnich dzieci.

Rankiem 7 czerwca policja została wezwana do mieszkania Sienkiewicz, gdzie znaleziono ją martwą. Jej dzieci, które były świadkami tej tragedii, zostały natychmiast przeniesione do placówki interwencyjno-wychowawczej. Choć aktorka od dłuższego czasu zmagała się z chorobą, szczegóły jej śmierci nie zostały ujawnione.

Początkowo pojawiły się problemy z organizacją pogrzebu i zabezpieczeniem przyszłości dzieci. Brak wyznaczonego spadkobiercy komplikował sprawy związane z zasiłkiem pogrzebowym. Okazało się, że istnieje testament Sienkiewicz, w którym wyznaczyła osobę odpowiedzialną za opiekę nad dziećmi i organizację pogrzebu. Spadkobierczyni chce pozostać jednak anonimowa.

Wiadomo już, że osoba wymieniona w testamencie będzie się ubiegała o opiekę nad dziećmi. Ta sama osoba także organizuje pogrzeb – potwierdził Krzysztof Szuster, prezes ZASP, w rozmowie z „Faktem”.

Fundacja Artystów Weteranów Scen Polskich apeluje o wsparcie finansowe na terapię dla Ani i Piotra, którzy potrzebują specjalistycznej pomocy po przeżytej traumie. Każda darowizna pomoże dzieciom wrócić do normalności i znaleźć niezbędne wsparcie w trudnym czasie.

Trauma po śmierci bliskiej osoby

Śmierć rodzica to jedno z najbardziej traumatycznych doświadczeń, jakie może spotkać dziecko. Utrata bliskiej osoby, która stanowiła fundament ich świata, wywołuje szereg skomplikowanych emocji i reakcji, które mogą wpływać na rozwój emocjonalny, psychiczny i społeczny dziecka.

Jednym z najważniejszych aspektów traumy po śmierci rodzica jest intensywny smutek i żal, jakie przeżywa dziecko. Proces żałoby u dzieci różni się od tego, który przeżywają dorośli. Dzieci często nie rozumieją w pełni koncepcji śmierci, co może prowadzić do pytań i zamieszania. Smutek może pojawiać się i znikać, a okresy żalu mogą być dłuższe i bardziej złożone.

Lęk i niepewność to kolejne emocje, które mogą towarzyszyć dzieciom po stracie rodzica. Mogą obawiać się o swoje bezpieczeństwo i przyszłość, zastanawiając się, kto teraz będzie się nimi opiekował. Te uczucia mogą prowadzić do wycofania się, unikania rówieśników oraz zwiększonej potrzeby bliskości z pozostałymi opiekunami.

Wielu dzieciom towarzyszy również poczucie winy. Mogą myśleć, że mogły zrobić coś, aby zapobiec śmierci rodzica, co jest szczególnie trudne, ponieważ nie są one w stanie zrozumieć, że śmierć nie jest ich winą. Takie myśli mogą prowadzić do silnego stresu i dalszych problemów emocjonalnych.

Złość i bunt są również częstymi reakcjami. Dzieci mogą czuć złość na rodzica za to, że je opuścił, na siebie, a nawet na pozostałych bliskich. Mogą przejawiać agresywne zachowania, które są sposobem na radzenie sobie z bólem, który jest dla nich trudny do zrozumienia i wyrażenia.

Trauma po śmierci rodzica często wpływa na codzienne funkcjonowanie dziecka. Zmiany w zachowaniu, takie jak wycofanie się z życia społecznego, unikanie kontaktów z rówieśnikami czy agresja, są powszechne. Dzieci mogą mieć trudności z koncentracją w szkole, co prowadzi do spadku wyników w nauce. Problemy ze snem, takie jak koszmary nocne czy bezsenność, mogą dodatkowo utrudniać ich codzienne życie.

Długoterminowe skutki traumy po stracie rodzica mogą być równie poważne. Problemy z zaufaniem są często wynikiem takiej traumy. Dzieci, które straciły rodzica, mogą w dorosłym życiu mieć trudności z budowaniem trwałych i zdrowych relacji. Są bardziej narażone na depresję i zaburzenia lękowe, które mogą wpływać na ich zdolność do prowadzenia szczęśliwego i pełnego życia.

Aby pomóc dziecku w radzeniu sobie z tak trudnym doświadczeniem, ważne jest zapewnienie mu wsparcia emocjonalnego i psychologicznego. Terapia może być niezwykle pomocna, oferując dziecku narzędzia do wyrażania swoich uczuć i radzenia sobie z żalem. Ważne jest również, aby dorośli w otoczeniu dziecka byli cierpliwi i zrozumiali, pomagając mu przejść przez ten trudny okres z miłością i wsparciem.

Trauma po śmierci rodzica jest głębokim i skomplikowanym doświadczeniem, które wymaga czasu, zrozumienia i wsparcia, aby dziecko mogło wrócić do równowagi i kontynuować zdrowy rozwój emocjonalny.