Gdybym był ptakiem, poleciałbym na koniec świata. Ale jestem baśnią i będę krążyć wiecznie wśród dzieci.
Właśnie tutaj, porzucona na środku pustej drogi, leżała prawda. Nikt jej nie chciał, wszyscy ją unikali, jak czegoś nieznośnie uciążliwego. Do czasu. Prawda z czasem wraca i domaga się swojego miejsca.
Po co mam głowę na karku, jeżeli nie mogę sobie wyobrażać rzeczy, których nie ma. Wyobraźnia jest narzędziem, które pozwala rozpalić iskrę nadziei, gdy wszystko inne splącze się w mrok.
I pamiętaj, pokonasz połowę przeciwności, jeżeli z otwartym sercem podchodzisz do codzienności. I nic Cię nie złamie, jeżeli będziesz samym sobą i nie pozwolisz by inni Cię zmienili.
Nie chodzi o to, gdzie jesteś, ale kto jest z tobą. Nie chodzi o to, co masz, ale co możesz z tym zrobić. Bajka zaczyna się w momencie, gdy zaczynamy wierzyć, że jest możliwa
Lato to kiedyś było, pomyślałem, to nic, a teraz zima bez końca. Ale muszę mówić, więc powiem, że przetrwam jak długo trwa zima.
Prawda jest jak słońce. Możesz ją ukryć na jakiś czas, ale nie zniknie. Zawsze wróci i zaświeci na twoim świecie, nawet gdy będziesz tego najmniej oczekiwać.
Ach, wy, dorosłych! Nie rozumiecie nigdy niczego sami i dzieciom jesteście dosyć męczący ze swoimi wyjaśnieniami.
Silny związek... Zaczyna się od dwóch dzielnych ludzi, którzy są gotowi poświęcić dla siebie wszystko.
Prawdziwa miłość to nie te wielkie duchowe uniesienia, ale proste codzienne czynności, pełne ciepła i troski. To właśnie z nich buduje się najpiękniejsze uczucie na świecie.
