Bajka to najstarsza forma powieści, najprostsza forma mądrości, najczystsza forma pedagogiki. Bajka jest żyła złota, którą można uratować świat.
Kiedy pierwsza gwiazda wieczorem zapali się na niebie, zamknij na moment oczy i pomyśl intensywnie o czymś, czego bardzo pragniesz. Piotruś mówi, że to pomocne.
Tylko samodzielne myślenie powołuje do życia nowe idee. Każda nowa myśl jest jak ziarno, które może przekształcić się w piękny kwiat, jeśli tylko z troską o nią zadbamy i pozwolimy jej rosnąć.
Nie możemy popełniać tego samo błędu, co dorosłi, i przestawać wierzyć w cuda. Magiczne myślenie bawi, inspiruje i daje nadzieję, a to są prawdziwe cuda, które dzieją się każdego dnia.
Czyż nie jest lepiej, żeby dzieciom wyrosły z głowy różne dziwactwa, zanim tu, w prawdziwym życiu, opadną one na ich ramiona ciężarem nie do uniesienia?
Wszystko ma swoje Bajki.. Każda rzecz, każde miejsce, że możesz sobie jeśli tylko zechcesz zawsze znaleźć swoje własne, niepowtarzalne Światło.
Pamiętaj, młody książę, mądrość jest cenniejsza niż złoto i diamenty. Nie można jej kupić za żadne skarby, można ją zdobyć tylko poprzez uczenie się i nabywanie doświadczeń.
Czasami dorosłym trudno jest zrozumieć, że najzwyklejsza bajka może mieć ogromny wpływ na kształtowanie charakteru małego człowieka.
Nie chodzi o to, gdzie jesteś, ale kto jest z tobą. Nie chodzi o to, co masz, ale co możesz z tym zrobić. Bajka zaczyna się w momencie, gdy zaczynamy wierzyć, że jest możliwa
Człowiek jest podobny do drzewa. Im jest starszy, tym więcej ma sęków. Ale sęki to dowód na starość i wielkość drzewa, a nie jego defekt.
