Szymborska wyraża głęboką tęsknotę i emocje związane z miłością w tym cyficie, mówiąc: 'Tęsknię jak się tęskni za krępą wiosną, za bliznowacym lękiem lisią krzewinkę. O miłość bez deskryptu płaczesz, jeszcze dobrze nie zmęczona'.