Czas jest zbyt powolny dla tych, którzy czekają, zbyt błyskawiczny dla tych, którzy się boją, zbyt długi dla tych, którzy cierpią, zbyt krótki dla tych, którzy się cieszą. Ale dla tych, którzy kochają, czas jest wiecznością.
Nawet najdłuższy czas nie wystarcza, kiedy kocha się jakieś miejsce miłością tak zachłanną.
Czas krótki, niepewny, świętość daleka, czyń, co czynisz.
Pędzimy przez życie tak szybko, że zostajemy sami z sobą. Najstraszniejszy z naszych samotności, niż być samym w nocy.
Czas jest najcenniejszym skarbem, jaki mamy, bo to dar istnienia. Nie możemy go ani kupić, ani sprzedać. Możemy go tylko dobrze wykorzystać.
Czas jest jak rzeka, nie możemy dotknąć tych samych wód dwa razy, ponieważ płynący strumień, który przemknął, już nigdy nie wróci. Ciesz się każdym momentem.
Nie mów, że czasu brak. Masz tyle samo do dyspozycji, co wszyscy inni ludzie. A jeżeli nie potrafisz zrobić wszystkiego, co chcesz, to oznacza po prostu, że potrzebujesz więcej czasu, niż ci przydzielono. Powtarzasz, że chciałbyś mieć więcej czasu. W istocie, każe cię trochę więcej czasu na niewłaściwe zużycie.
Czas jest zbyt powolny dla tych, którzy czekają, zbyt bystry dla tych, którzy się boją, zbyt długi dla tych, którzy się smucą, zbyt krótki dla tych, którzy się radośnie bawią. Ale dla tych, którzy kochają, czas jest wiecznością.
Twój czas jest ograniczony. Nie
marnuj go na życie cudzym życiem.
Czas jest tym co najcenniejsze. To jedyna rzecz, której nie możemy sobie kupić. Czasu nie możemy zatrzymać, przyspieszyć ani spowolnić. Jest bezwzględny i nieustający.
