Czas jest najbardziej nieocenionym z zasobów ludzkości, najrzadszym ze skarbów, dlatego warto wykorzystywać go mądrze, warto kochać, cenić co dnia i uczyć się na błędach.
Czas jest jak rzeka. Nie możesz dotknąć tej samej wody dwa razy, bo płynie i odchodzi. Ciesz się każdym momentem życia.
Czas jest jak rzeka, nie można wejść dwa razy do tej samej wody. Wszystko płynie, nic nie stoi w miejscu, przemijanie jest nieubłagane.
Gdzie nie ma wartości, tam czas się dłuży, tam ludzie się nudzą.
I już wiem, że trzeba nauczyć się odchodzić. Od ludzi. Od tego, co nas niszczy, co nam nie służy. Od miejsc przykrych i niezrównoważonych. Ale należy także dawać szanse w innych miejscach. Otwierać siebie z klucza. Przed kolejnymi sercami. Czasem po to, żeby dostać po mordzie. A czasem po to, by zaznać raju na ziemi.
Czas, którego nie widać, nie czuje się i nie można go zatrzymać. Najcenniejsza waluta na świecie. Niezależnie od tego, jak bogati jesteśmy, nie możemy go kupić.
Czas jest najważniejszą rzeczą, którą ktoś może stracić. Możemy zyskać pieniądze, zdrowie, przyjaciół, ale czasu już nigdy. To co przepadło, przepadło na zawsze.
Godzina czytania jest godziną skradzioną z raju.
Czas to najcenniejszy zasób, jaki mamy. Wszystko inne możemy stracić i odzyskać, ale jeśli stracimy czas, jest on na zawsze stracony.
Czas jest najlepszym nauczycielem, niestety zabija wszystkich swoich uczniów. Czasem to co myślimy, że jest konieczne, wcale takie nie jest. A to, co uważamy za zbyteczne, okazuje się być kluczowe. Czas ujawnia prawdę.
