Rozumne poznanie dobra prowadzi człowieka ...

 Prawdziwe oblicze ludzi poznajemy w trudnych chwilach.

 Nie jest chrześcijaninem ten, kto nie poda ręki drugiemu.

 Nasze pokolenie będzie musiało okazać skruchę nie tylko za pełne nienawiści słowa i czyny ludzi złych, ale przede wszystkim za przerażające milczenie ludzi dobrych.

 (...) nudzą się jedynie ludzie nudni. Muszą się stale podkręcać, żeby czuć, że żyją.

 Największym cudem na świecie jest wiara człowieka w cud.

 Czy głodni tego świata umierają zbyt cicho, czy syci żyją zbyt głośno?

 Kiedy inni oczekują od nas, że staniemy się takimi, jakimi oni chcą żebyśmy byli, zmuszają nas do zniszczenia tego, kim naprawdę jesteśmy. To dosyć subtelny rodzaj morderstwa.

 Człowiek kultury to człowiek, który pozwala i pomaga wszystkiemu róść według ładu właściwego dla tożsamości każdego bytu.

 Wszyscy, którzy jedno robią, a co innego udają, to ludzie wiarołomni, nieuczciwi, złośliwi.

 Człowiek prawdziwie religijny nie powinien żałować swej przeszłości - ona była warunkiem jego powołania.