O naśladowcy, trzodo niewolników!

 Ludzie umierają i nie są szczęśliwi.

 Tak naprawdę trudno było zdefiniować naszą relację. Nie byliśmy parą, ale trzymaliśmy się razem. Byliśmy gdzieś pomiędzy.

 Okazuje się, że jestem taki jak wszyscy ludzie – widzę świat nie takim jaki jest, lecz jakim chciałbym go widzieć.

 Dokładnie tego potrzeba mi najbardziej: ludzi, którzy niczego ode mnie nie chcą.

 Jestem przede wszystkim człowiekiem, takim samym jak Ty.

 Serce człowieka obmyśla drogę, lecz Pan utwierdza kroki.

 Słowa obcych ludzi ranią wystarczająco mocno,
ale słowa tych, którym ufamy, są najgorsze.

 Prawdziwe oblicze ludzi poznajemy w trudnych chwilach.

 Jakże uroczą istotą jest człowiek, jeżeli jest człowiekiem.

 Poezja jest chorobą niektórych ludzi, podobnie jak perła jest cierpieniem ostrygi.