Człowiek, w którego ludzie wierzą, ...

 Nie można zmarnować człowieka, który
jest na tyle szalony by mówić prawdę.

 Również miłość bliźniego ma swoje granice, inaczej stałaby się udręka bliźniego.

 Pasterze, marynarze czy kupcy znają zawsze takie miasto, w którym żyje ktoś, kto sprawia, że pewnego dnia zapominają o urokach beztroskiego wędrowania po świecie.

 Człowiek nie potrafi ani cierpieć, ani być długo szczęśliwym. Nie jest więc zdolny do niczego co się liczy.

 Człowiek, który chce być tylko człowiekiem, szybko nim przestanie być.

 W życiu za wszystko się płaci. Za dobro i za zło. Za wszystko.

 Kiedy ktoś ustami wypowiada
kłamstwa, często prawdę mówi oczami.

 Prawy człowiek nie wypiera się swoich słów; lew nie najada się aż tak, by wymiotować.

 Nadzieja, choćby słaba, jest lepsza od rozpaczy.

 Człowiek, w którego ludzie wierzą, jest potęgą; podwójną ma moc, jeżeli sam w siebie wierzy.