W człowieku jest dobre tylko ...

 Człowiek współczesny szuka przyjemności bez szczęścia, szczęścia bez zadowolenia, zadowolenia bez mądrości.

 To straszne urodzić się bez wyobraźni. Ciekawe, czy to leczą?

 Jestem strasznym nadwrażliwcem. Bycie nadwrażliwcem to chodzenie po cienkiej linie: jest euforia, czyli nagła radość z drobiazgów albo depresja, czyli załamanie i upadek. Niektóre rzeczy widzę trzy razy mocniej niż inni. Tak jak zauważam różne piękne sprawy, tak widzę syf, którego ludzie nie zauważają. Wrażliwość, która daje mi masę możliwości, musi ze mnie wyjść. Jak zaczynam ją w sobie kumulować, to jest źle.

 Nie można drugiego człowieka obserwować, nie działając
na niego. Staramy się,
by działanie to zawsze miało
znak dodatni.

 Nie ma grzechu, w którym nie byłoby przewinienia przeciw bliźniemu.

 Znać prawdę boska rzecz, a ludzka jej szukać.

 We mnie jest dwu
ludzi, jeden zupełnie rozsądny,

drugi wariat. Który zaś zwycięży?

 Szacunek to droga, która biegnie w dwie strony.
Żeby zdobyć szacunek trzeba okazać szacunek.

 Człowiek potrzebuje wsparcia nawet wtedy, kiedy liczy tylko na własne siły.

 Dusza ludzka ma dwa tylko stany: jest polem walki lub pobojowiskiem.