Stałam się samotną wyspą. Spustoszoną wojną ziemią, na której nic ...
Stałam się samotną wyspą. Spustoszoną wojną ziemią, na której nic nie rośnie i gdzie horyzont jest nagi. Tak to ja.
Udostępnij:
Inspiracje:
Ludzie, których los zda się szczególnie prześladować, mogą być najlepsi nawet i najporządniejsi, ale są widać krnąbrni i zakamieniali wobec własnej duszy.
Prawda, że gwiazdy mówią.
Ale prawdę mówią, kiedy nie są jeszcze gwiazdami.
Nikt nie ma przywileju na nieomylność. Wyznaczając prawa powinien wiedzieć, że podmiotem ich jest człowiek. O tyle są obiektywne, optymalne i obowiązujące o ile są służebne w stosunku do człowieka.
... Wszystko, co można dostać za pieniądze, jest tanie.
W człowieku tylko żołądek bywai to czasem w pełni zadowolony.
A moja prawda jak struna drga, radośnie woła lub cicho łka.
Tutaj bycie w dobrej formie niczemu
nie służy. Liczy się tylko doskonałość.
W rzeczy samej historia to niewiele więcej niż spis zbrodni, szaleństw i nieszczęść ludzkości.
Kiedyś traktowałem
ludzi dobrze. Teraz -
z wzajemnością.
Człowiek! [...] to brzmi dumnie!