Człowiek może spędzić wiele lat na rozmyśleniach o jednym zdaniu mędrca.
Skórka jabłka jest złoto-malinowa, lecz w środku, w miąższu, tkwi robak.
Wbrew pozorom to robak, a nie skórka jabłka stanowi dowód, że owoc dojrzał. Złota skórka niekiedy kryje kwaśny owoc, robak zaś ciągnie tylko do słodyczy. Nie myśl, że robaczywe jabłko jest niezdatne do jedzenia. Robak je tylko napoczął, właśnie dlatego, że jest soczyste i słodki.
Robak żyje dzięki temu. Nikt go nie lubi, a przecież on chce tylko żyć.
Samotnym jest się tylko wtedy, gdy ma się na to czas.
Ideał dany jest człowiekowi po to, aby wyraźniej widział swą nieudolność.
"Jak coś mnie wk*rwia to mówię, że mnie wk*rwia a nie, że złowrogo szumią wierzby czy duch mój na rozżarzone węgle dupą usiadł."
Żuła gumę z taką samą gracją,
z jaką aligator pożera surowe mięso.
Nie możesz wymówić się od winy, człowiecze, kimkolwiek jesteś, gdy zabierasz się do sądzenia.
Nie trać czasu na wyjaśnienia. Ludzie i tak słyszą to, co chcą słyszeć...
Czy kiedykolwiek ofiarujemy ludziom to, czego naprawdę chcą?
Człowiek, który żyje jak zboże, staje się słomą historii.
