W człowieku jest taka tajemnicza strefa ziemi niczyjej, na której ...

 Dopiero wówczas, gdy dostrzeżemy, że żaden człowiek nie jest zupełnie czarny jak diabeł, ani też zupełnie biały, jak anioł, lecz, że wszyscy jesteśmy, jak zebry w paski lub szarzy, jak orły i dopiero wówczas, gdy wyciągniemy z tego spostrzeżenia praktyczny wniosek, mamy możność naprawdę zrozumieć ludzi.

 Z dojrzałością człowiek nie chce być
ani pierwszym, ani najlepszym.
Zostawia miejsce dla pierwszych lepszych.

 Znają siebie jedynie ludzie płytcy.

 Wegetarianie nie jedzą wprawdzie zwierząt, ale zjadają im pożywienie.

 Większy ból niż ukąszenie wężadaje niewdzięczność dziecka.

 Nic tak nie odciąga ludzi od prawdy, jak bezmyślne naśladowanie tego, co robią wszyscy.

 Nie jesteśmy, by spożywać urok świata, ale po to, by go tworzyć i przetaczać przez czasy jak skałę złotą.

 W chwilach, gdy człowiek potrzebuje obecności drugiej osoby zazwyczaj pozostaje sam.

 Za dużo mówimy o zmianie świata,
a za mało świat zmieniamy. Za dużo
mówimy o miłości, a za mało kochamy.

 Rzuć mnie wilkom na pożarcie
A wrócę, dowodząc watahą.