Zmarłych się nie boję. W odróżnieniu od żywych ludzi, jak ...
Zmarłych się nie boję. W odróżnieniu od żywych ludzi, jak wiem z doświadczenia, nie mogą nic człowiekowi zrobić.
Kto sądzi swego bliźniego, może się zawsze pomylić. Kto mu przebacza, nie myli się nigdy.
Prawdziwie biednym jest tylko ten, kto ma tylko pieniądze.Kto nie zna prawdy, tort jest tylko głupcem. Ale kto ją zna i nazywa kłamstwem, ten jest zbrodniarzem.
O takiej chwili, ach, dwa serca płaczą,Jeśli coś mają przebaczyć - przebaczą,Jeżeli o czym zapomnieć - zapomną.
Mądrym może być tylko ten, kto sam siebie nie uważa za mądrego.
Jednostka gubi się w gąszczu wieżowców, pomiędzy sznurami kolorowych samochodów, bezustannie natrafia na swoje odbicie: przegląda się w gładkich karoseriach, szklanych witrynach, spotyka swój schematyczny obraz w płachtach plakatów
i świetlnych reklamach.
Najbardziej pragniemy tego, co nam umyka.
Nie widzimy jednak dwóch rzeczy – tego, że można być dla kogoś tylko pierwszym wyborem albo żadnym, bo pomiędzy nimi jest tylko nasza nadzieja. Druga rzecz jest za to taka, że nadzieja – zgodnie ze słowami Stephena Kinga – to największe skurwysyństwo jakie wyszło z puszki Pandory.
Trzeba w życiu odnajdywać się wedle własnej receptury, intuicji, bo korzystając ze zbyt wielu porad, dorobimy się jedynie depresji.
Człowiek musi być silniejszy niż zło, które go otacza, inaczej świat stałby się piekłem.
Głupiec jest jednak z czegoś zadowolony: zawsze jest zadowolony z siebie.