Błogosławieni, którzy potrafią śmiać się z własnej głupoty, albowiem będą ...
Błogosławieni, którzy potrafią
śmiać się z własnej głupoty,
albowiem będą mieć ubaw do końca.
Człowiek czynu zawsze wygląda niestosownie między gadułami.
Bezczynność ze wszystkiego najgorsza, bo zmartwienie człowieka trawi jako choroba.
Geniusz ludzki może oddychać swobodnie tylko w atmosferze wolności.
Straszną jest rzeczą, kiedy dusza
zmęczy się życiem szybciej niż ciało.
Ludzi coraz więcej, a człowieka coraz mniej.
Nigdy człowiek nie jest tak wielki jak wtedy, gdy klęczy.
Każdy nosi w sobie dżumę, nikt bowiem nie jest od niej wolny. I trzeba czuwać nad sobą nieustannie, żeby w chwili roztargnienia nie tchnąć dżumy w twarz drugiego człowieka.
W cokolwiek umysł ludzki wierzy, to umysł ludzki osiągnie
Człowiek jest podły,
do wszystkiego przywyka.
Człowiek jest obywatelem dwóch światów. Wchodząc na drabinę Darwina(drabinę ewolucji biologicznej), zszedł równocześnie z drabiny Jakubadrabiny duchowego pochodzenia od Boga