Życie to najlepszy nauczyciel pokory.

 Człowiek to tylko trzcina, najdelikatniejsza w naturze, ale to trzcina myśląca. Nie trzeba wszechświata, aby go zgnieść; wystarczy mgła, kropla wody. Ale nawet gdyby wszechświat go zgnieść, człowiek byłby jednakomyślącą trzciną, jaśniejszą od niego.

 Nie można dwa razy wstąpić do tej samej rzeki, bo to już nie ta sama rzeka, a sam jesteś już inny.

 Nic się z niczego nie rodzi.

 Nie mamy nawet odpowiedniego języka dla realnej i irrealnej rzeczy jednocześnie, dla tego, co jest jednocześnie prawdą i fałszem.

 Człowiek tworzący kulturę musi tkwić w kontekście, w jakim działa i nad jakim prowadzi namysł. Stale czyha na nas niebezpieczeństwo życia w laboratorium. Nasza wiara nie jest wiarą-laboratorium, lecz wiarą-drogą i wiarą historyczną. Bóg objawił się jako dzieje, nie jako kompendium oderwanych prawd. Boję się laboratoriów, bowiem tam wyabstrahowuje się problemy i zabiera je
do domu, żeby je udomowić, polakierować,
poza ich kontekstem.

 To nie jest rzecz trudna do zrozumienia, co jest; trudnym jest zrozumienie, co być oznacza.

 Veritas odium parit, obsequium amicosprawda rodzi nienawiść, ustępliwość przyjaciół.

 Postępuj według takiej tylko zasady,którą mógłbyś chcieć uczynić prawem powszechnym.

 Człowiek jest tylko tchnieniem i cieniem.

 Kto nie rozumie logiki, ten zwykle nie rozumie i tego, że jej nie rozumie.