Człowiek, spostrzegając coś oczami, dowiaduje się tylko o tym, co jest daleko od siebie. Nie widzi siebie samego. Człowiek jest dla samego siebie najtrudniejszym do poznania obiektem.
Życie to poszukiwanie stałości w zmienności, usiłowanie zrozumienia, potrzeba miłości, wartość pamięci, cierpienie z powodu przemijania, doświadczenie samotności i zdumienie nad tajemnicą bytu. Przy tym wszystkim trzeba mieć jakiś dystans, rozumieć groteskę bytu, umieć się śmiać.
Życie jest sztuką umierania.
Nie można wejść dwa razy do tej samej rzeki.
Filozofia jest nauką, która poprzez badań teoretyczne jest stawiana na to, że prawda jest racjonalnie zrozumiała. Przez ustalenie idei nie jest to, co jest zmysłowo doświadczone, ale to, co jest racjonalne.
Człowiek jest jedynym stworzeniem, które odmawia bycia tym, czym jest. Inne rzeczy są tym, czym są. Człowiek jest na to za mały; musi być również kimś innym, gdzieś indziej.
Panie, daj mi cierpliwość,abym umiał znieść to czego zmienić nie mogę;daj mi odwagę,abym umiał konsekwentnie i wytrwale dążyć do zmiany tego,co zmienić mogę, i daj mi mądrość,abym umiał odróżnić jedno od drugiego.
Największym cierpieniem człowieka jest cierpienie, które nie ma sensu. To nie cierpienie jako takie, lecz brak sensu jest tym, co niszczy człowieka.
Forma jest tym, co nadaje pewną jedność złożonym przymiotom i zjawiskom.
Kieruj się do wschodzącego słońca i cień pozostanie za tobą. Prostota jest najtrudniejsza. Szukając prawdy, pamiętaj o stałej niepewności wszystkiego.
