Śmierć to ostateczne więzienie i tam właśnie zmierzasz.

 Miałam ochotę wymachiwać
rękami i wrzeszczeć: Mam siedemnaście
lat! Nie mogę uratować świata. Nie
umiem nawet równolegle parkować.

 [...] przemoc, nawet jako środek ostateczny, przynosi kiepskie rezultaty.

 Kiedy wykluczy się niemożliwe, to co pozostanie, choćby całkiem nieprawdopodobne, musi być prawdą.

 Szukam siły nie po to, by stać
się mocniejsza od innych, ale by zwalczyć swego najgroźniejszego przeciwnika : własne wątpliwości.

 Myślimy, że będziemy mieli czas, a potem okazuje się, że go nie ma.

 Polska współczesna jest naszym wspólnym rozczarowaniem.

 Życia, choćby nie wiem ile się przeżyło, też się nie rozumie.

 Jeśli nie rozliczysz się z przeszłością, nie oczekuj, że przyszłość przyniesie ci coś dobrego.

 Czas, w którym nie żyjemy, wydaje się nam zawsze lepszy od tego, który jest naszym udziałem. To, co było, jest dla nas tematem nostalgii, a to, co ma nadejść, przedmiotem marzeń.

 Człowiek powinien dążyć do maksymalizowania przyjemności i minimalizowania przykrości.