Myślę, więc jestem. No, Kartezjusz, toś się, chłopie, ździebko zagalopował.

 Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni,
niż leżąc w łóżku, z naszymi tajemnicami
i wewnętrznym głosem, którym żegnamy
lub przeklinamy mijający dzień.

 Miłość i wojna zbudowane są na tych samych fundamentach.

 Im dalej uciekasz, tym bardziej się zbliżasz.

 Jeżeli przez całe życie kierujesz się zasadami i przegrasz, to po co ci takie zasady?

 Nie można rozmawiać z ludźmi, którzy nie dają do siebie dostępu oczywistościom...

 Zadziwiające – czuć, że jest się maleńką, żyjącą istotą, wciśniętą miedzy dwa urwiska ciemności. Jak ludzie mogą wytrzymać życie? Najwyraźniej trzeba się do tego urodzić

 Celem każdej przyjaźni jest dawanie
drugiej osobie siły, gdy tylko tego potrzebuje.

 Choroba to poważna rzecz, to chwila prawdy. Nie można już nic przed sobą ukrywać

 Ostatecznie jesteśmy tym, co myślimy.
Nasze emocje są niewolnikami naszych myśli,
a my jesteśmy niewolnikami naszych emocji.

 I mam uczucie, że nie ma już o
czym mówić. I nigdy nie będzie.
Bo słowa nie mogą wyrazić pustki.
Im jest ich więcej, tym bardziej kłamią.