- Ludzie przyzwyczajają się do piękna. - Ja się do ...
- Ludzie przyzwyczajają się
do piękna. - Ja się do ciebie jeszcze nie przyzwyczaiłem.
To, co nazywam mną, jest jak pudełko ukryte w drugim pudełku.
Jednak zamiast zmądrzeć, zobaczył Boga.
Taka jest nasza natura -
powiedział Julian. - Niszczymy. To
cecha charakterystyczna ludzkiego rodzaju. Niezależnie od koloru krwi, zawsze upadamy.
(...) wymiana strzałów jest zarazem wymianą poglądów, tylko innymi środkami - jak mawiał Platon.
Tak to już bywa, że kiedy człowiek ucieka przed swoim strachem, może się przekonać,
że zdąża jedynie skrótem na jego spotkanie.
Jesteśmy tu wszyscy jakby spłowiali. Szare włosy, szare serca, szare sny.
Książka raz przeczytana staje się jedynie trofeum. Niczemu więcej nie służy.
Miłość nie może trwać
wiecznie, tak samo zresztą jak jej brak.
Każdy wybiera sobie raj, który jest piekłem dla innych.
Zamknij oczy i uczyń słowa dla mnie żywymi.