Podaj mi chociaż jeden powód, dla którego nie możemy być ...

 Człowiek przywiązuje się do miejsca, a wtedy ono staje się dla niego wyjątkowe. Chyba nawet rzeczywiście zyskuje coś w rodzaju piękna.

 Serce bije jak oszalały ptak lecący w przepaść. To boli, a ty nie możesz być przy mnie bym odnalazła spokój rytmie twego serca.

 Czuję się jak więzień. I co
z tego, że nie ma krat? Kraty
są we mnie, w mojej głowie

 Jeżeli śmierć bliskich czegoś nas uczy, to przede wszystkim tego, że na świecie nie liczy się nic poza miłością.

 Psy szybko wybaczają przewinienia, a w obcych ludziach widzą życzliwość.

 I cóż to za świat, który naprzód obdziera z ideałów, a potem skazuje obdartego?

 Dopiero gdy utraci się jeden z posiadanych darów, zaczyna się doceniać i dostrzegać pozostałe.

 Stałam się szeptem, którego nigdy nie było.

 ... zawsze mamy dość siły, żeby znieść cudze nieszczęścia.

 Przyjaciel staje się fragmentem
naszej biografii, jak data urodzenia, pierwsza szkoła czy imiona rodziców.