Na samotność bowiem skazują człowieka nie wrogowie, lecz przyjaciele.

 Od konkurencji uczymy się najwięcej.

 Każdy człowiek zasługuje
na pełną uwagę drugiego człowieka.
Miłość nie jest zajęciem na pół etatu.

 Czas jest złodziejem pamięci.

 Lepszy martwy bohater niźli żywy tchórz.

 Kończą mi się żyły i pieniądze.

 A przecież oboje wyobrażali to sobie inaczej, wyobrażali sobie, że będą inni niż te wszystkie pary, które widywali na weselach i pogrzebach. Zmęczone sobą. Wkurwione. Mające siebie dość. Nie, on miał być jej, a ona miała być jego. Mieli się wygłupiać, mieli kpić z życia. Przecież czuli się ze sobą tak dobrze. Przecież się lubili.

 Czasu spędzonego z tymi, których kochamy, nigdy nie jest za dużo.

 Prosiłeś mnie, tato: Kiedy umrę, przypnij mnie do nieba.

 Pytasz, dlaczego płaczę? Nie pytaj. Popatrz w moje oczy. A jeśli zobaczysz tam siebie, po prostu odejdź.

 Nie zmusisz szczęścia, żeby ci sprzyjało.