Boże, daj mi cierpliwość… najlepiej podwójną dawkę...

 Tworzysz swój własny Wszechświat każdego dnia.

 Zarzuty można odeprzeć, pretensje zbagatelizować, za obrazę przeprosić. Na obojętność jednak nie ma rady.

 Stałam się samotną wyspą. Spustoszoną wojną ziemią, na której nic nie rośnie i gdzie horyzont jest nagi. Tak to ja.

 Czasem śmierć jest tylko granicą do przejścia. Granicą między końcem jednego życia a początkiem drugiego.

 Czasami po prostu nie było dobrych wyborów.

 Zmartwienie pożera serce. Zabija.

 W rzeczywistości nic więcej nie istnieje, tylko to, co czujesz.

 Kłamać można także milczeniem.

 Och, nigdy nie wątp w człeka prawego i szlachetnego. Taki zawsze coś spieprzy. Oczywiście wszystko w imię wiekszego dobra

 Był jak haust rześkiego powietrza po gwałtownej burzy, która przeszła nade mną, pozostawiając w sercu bolesne rany.