I cóż to za świat, który naprzód obdziera z ideałów, ...

 Że nie da się z siebie wyrwać przeszłości, bo to ona kształtuje to, co dzieje się potem.

 Samotność okazała się dżumą naszych czasów.

 Prawo do zadawania pytań jest jak prawo do noszenia broni, ono też nie każdemu przysługuje.

 Jeżeli śmierć bliskich czegoś nas uczy, to przede wszystkim tego, że na świecie nie liczy się nic poza miłością.

 Najdłużej trwa zawsze ta sekunda, która zwiastuje nadchodzącą zgrozę.

 Nieważne, jak mocno się odbijasz, nieważne, jak wysoko wzlatujesz, nigdy nie uda ci się zrobić pełnego obrotu.

 Twoja przeszłość jest częścią ciebie. Nie możesz się jej wyprzeć.

 Określają nas nasze czyny. To,
co wybieramy. To, czemu stawiamy
opór. To, za co gotowi jesteśmy umrzeć.

 Szczęście się czuje, nie rozumie.

 Ale nie można oddawać serca dzikim stworzeniom: im bardziej się je kocha, tym silniejsze się stają. Mają siłę, żeby uciec do lasu. Albo polecieć na drzewo.
A wreszcie wzlatują pod niebo. I tak to
się kończy, panie Bell. Jeżeli pokocha
pan dzikie stworzenie, już zawsze
będzie się pan wpatrywał w niebo