Ludzie są jak liście, którymi wiatr ciska; gdy rzuci je ...
Ludzie są jak liście, którymi wiatr ciska;
gdy rzuci je na trawnik, leżą na trawniku,
a gdy rzuci w błoto - leżą w błocie.
To niemożliwe, a co więcej - nieprawdopodobne.
W końcu o wiele bezpieczniej być tchórzem. I o wiele wygodniej.
Kiedy Miłość jest
prawdziwa, sprawy same się układają.
To jest paskudne, że człowiek jest dla drugiego człowieka tajemnicą, że nawet najbliższa osoba, nawet najmocniej związane stworzenia muszą zgadywać się wzajemnie, muszą próbować, błądzić, udawać, ściśle mówiąc nie mogą znać się do końca...
Z czego umarłem? nie mów, że z rozpaczy.
- A co z tobą? - zapytałem.
- Doskonałości nie da się poprawić, chłopie.
Obietnice mają wartość tylko dla tych, którzy w nie wierzą.
Są takie miejsca, do których nie należy zapuszczać się myślami,
ale one i tak tam podążają.
Nie chcę zabijać czasu. Chcę chwytać go mocno i odciskać swój ślad na świecie.
Jesteś dla tego prostego, wygodnego dzisiejszego
świata, zadowalającego
się byle czym, za bardzo wymagający i za głodny,
on cie wypluwa, masz dla
niego o jeden wymiar za dużo