I cóż to za świat, który naprzód obdziera z ideałów, ...

 Na samotność bowiem skazują człowieka nie wrogowie, lecz przyjaciele.

 Wszyscy trwonimy tyle czasu, nie mówiąc, czego chcemy, bo wiemy, że nam to nie będzie dane.

 Mężczyzna, jak wiadomo,
składa się głównie z żołądka.

 Nigdy nie jest za późno, żeby się zatrzymać i zmienić kierunek.

 Nikt nie jest winien drugiemu człowiekowi miłości. To wybór, który codzienni podejmujemy na nowo.

 Przedmioty są jak lustra, w których obserwujemy proces naszego przemijania.

 (...) ludzie zawsze chcą znać przyczynę nieszczęść, które ich spotykają. A czasem jej nie ma.

 Nie ma nic gorszego, jak kiedy zamieszaniu ulegnie umysł prosty i nieskomplikowany.

 Miłosne związki to jak książki. Są początki historii, które znamy na pamięć, ale czym bliżej do środka, tym mniej przewidywalne stają się rezultaty. A końcówka? Końcówka zawsze jest niewiadomą.

 Im bardziej się człowiek starzeje, tym większym smakiem musi się wykazać, żeby docenić życie.