Lat może trzydzieści, może czterdzieści a może pięćdziesiąt, no, staruch ...
Lat może trzydzieści, może czterdzieści a może pięćdziesiąt, no, staruch i tyle.
Żyj, jakbyś miała umrzeć jutro, ale uprawiaj ziemię, jakbyś miała żyć wiecznie.
Życie składa się z małych tajemnic.
Każdy człowiek z twórczym usposobieniem musi pragnąć zmian.
Najgorszy ból to ten, który sami sobie zadajemy.
Żywię przekonanie, że aby osiągnąć
sukces w jakiejś dziedzinie, trzeba
stać się w niej mistrzem, poznać ją na
wylot, każdy najmniejszy szczegół.
Nie jesteśmy na tym świecie po to, aby żyć do niewiadomo kiedy, ale aby coś dobrego zrobić komuś dobrego. W ten sposób świat staje się dla nas domem, a nie więzieniem.
Ludzie jak my, którzy wierzą w fizykę, wiedzą, że rozróżnienie między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością jest tylko uporczywie uparte iluzje.
Uczucia same w sobie nie są złe. Liczy się to, co z nimi zrobimy.
Myślę, że czas na ewakuację. Powoli, spokojnie i, och, najlepiej wczoraj.
Malarz to nie ten kto jest natchniony a ten który jest w stanie natchnąć innych.