No i koniec (...). Był człowiek, nie ma człowieka...

 Ale taki już jest człowiek: ceni naprawdę tylko to, czego nie ma.

 Dzikie zwierzęta są dużo szczęśliwsze,kiedy nie zdają sobie sprawy,że mieszkają w klatce.

 Tyle uniesień, które mnie dyskwalifikują...

 Jednak nieszczęściem dobrego
kłamcy jest to, że choć inni wierzą w jego słowa on sam nie potrafi.

 Jesteśmy wyłącznie źródłami ciepła w podczerwieni.

 Piękno tej chwili miało po prostu stać się naszym życiem.

 Stałam się samotną wyspą. Spustoszoną wojną ziemią, na której nic nie rośnie i gdzie horyzont jest nagi. Tak to ja.

 Chciałam się zakochać w kimś przystojniejszym,
ale zakochałam się w tobie. Nic na to nie poradzę.

 Znów dziecko zaprogramowane przez rodziców.

 Jestem przygotowana na niewyobrażalny
koszmar, jednak rzeczywistość jest jeszcze gorsza.