No i koniec (...). Był człowiek, nie ma człowieka...

 Niech inne kraje prowadzą wojny, ty, szczęśliwa Austrio, żeń się.

 Nie pozwól nikomu decydować o twoim
życiu, bo wtedy zostaniesz kimś, kim nie
powinnaś być. Będziesz nikim. Będziesz
człowiekiem na zawsze skłóconym z życiem.

 Ile razy można sklejać stłuczony wazon, zanim się go wyrzuci.

 No cóż, można było zrobić tylko jedno. Zachować się odpowiedzialnie i dojrzale. Czyli ukryć dowody.

 Życie jest zagadką nie do odgadnięcia.

 W świecie dwuznaczności taka
pewność uczuć przychodzi tylko raz. Nie powtórzy się, choćbyś żyła nie wiem jak długo.

 Nikt nie plotkuje na temat ukrytych zalet innych osób.

 Staw czoło prawdzie, uczciwie oceniając możliwości. Pogódź się z ceną swojego wyboru.

 Aby istnieli wielcy poeci, muszą być wielcy czytelnicy.

 Umysł rozkazuje ciału i ono
jest posłuszne. Umysł rozkazuje
sobie samemu i natrafia na opór.