No i koniec (...). Był człowiek, nie ma człowieka...

 Najcenniejsze, co inni mogą nam ofiarować, to czas - jego wartość wyznacza śmierć.

 Nikt nie lubi, kiedy jego
świat rozsypuje się na kawałki.

 Nie lubię dzielić się emocjami z obcymi- to oznaka słabości.

 Ludzie nie rodzą się dobrzy albo źli. Rodzą się z pewnymi skłonnościami,
ale liczy się sposób, w jaki żyją.
I to, jakich ludzi poznają.

 Może właśnie przede wszystkim dlatego płakałam: bo przetrwałam.

 Człowiek powinien zrobić dla ludzkości coś więcej, niż pisać wiersze.

 Im dalej uciekasz, tym bardziej się zbliżasz.

 Człowiek staje się takim, jakim widzą go inni, trzeba więc wyjątkowej odwagi, by przeciwstawić
się stereotypom i walczyć o swoją tożsamość.

 Nie możemy się bać, bo istnieją rzeczy,
które karmią się naszym strachem. Strach
wszystko pogarsza. Trzeba skupić się na
tym, co widzisz i przestać myśleć o sobie.

 Każdy z nas jest kruchy niczym szkło, nawet
w najbardziej sprzyjających okolicznościach.