Może to nie jest pozór. Może wszystko jest takie, jak ...

 I chyba nauczyłam się żyć ze swoją pamięcią, tak jak żyje się z przewlekłą chorobą.

 Widzę i pochwalam to, co lepsze, ale idę za tym, co gorsze.

 Zupełnie jakbyśmy poznali się tylko po to, żeby się ze sobą żegnać.

 Raz jeszcze sprawdza się przysłowie, że nie należy sądzić człowieka- lub niziołka- po pozorach.

 Życie jest darem wszechmogącego. Nie warto go marnować na rzeczy mało znaczące. Szczęście leży w drobnych radościach dnia codziennego, w spokoju ducha, wolności sumienia.

 Bo tak naprawdę każdy z nas pragnie tylko jednego: wiedzieć, że jest dla kogoś ważny. Że bez niego czyjeś życie byłoby uboższe,

 Głupcy zadają głupie pytania. A mądrzy odpowiadają na nie.

 Żyć trzeba niebezpiecznie albo w ogóle.

 Na dnie morza widziałem
leżące słowa, tysiące słów,
wraki zdań, pytania i odpowiedzi,
które nigdy nie dotarły do celu.

 Nie ma nic groźniejszego niż „być może".