Każda łamigłówka ma rozwiązanie, a każdy człowiek jakąś słabość.

 Nasze życie można też ująć jako niepotrzebny epizod zakłócający błogi spokój nicości.

 Jest dosyć cierpienia w jednej uliczce Londynu by wykazać, że Bóg nie kocha człowieka.

 Nie można żyć tylko po to, żeby coś przetrwać, jak koń, który kopie ziemię, albo też człowiek, który ostrzy noże. Nie można żyć tylko po to, aby żyć. Nie ma pewności, że życie to coś więcej niż złudzenie, nic więcej niż sen.

 W miłości nie obowiązują podziały na biednych i bogatych, na ładnych i brzydkich.

 (...) odwaga to pokonywanie strachu. Każdy czegoś się boi.

 Spekulacje zawsze są ciekawsze od faktów.

 Kto ogniem wojuje, od ognia ginie. To, czym żyjesz, przyniesie ci śmierć.

 Pragniemy stabilizacji, a marzymy o szaleństwie i życiu chwilą. Kiedy mamy jedno, tęsknimy za drugim. Gdy mamy to drugie, tęsknimy za pierwszym. Zawsze niespełnieni, zawsze rozdarci, zawsze nieszczęśliwi i potwornie marudni.

 Kiedy człowiek spogląda w otchłań, otchłań nie powinna do niego machać.

 I znów poszedł biedaczysko, po szerokim szukać świecie tego, co jest bardzo blisko.