W sercu ludzi najbardziej nieczułych są struny, które lada dotyk ...
W sercu ludzi najbardziej nieczułych są struny, które lada dotyk porusza.
Wszak istnieje coś takiego jak
zarażenie podróżą i jest to rodzaj
choroby w gruncie rzeczy nieuleczalnej.
Życie składa się z wielkich nadziei.
Tworząc książkę, autor pisze
list do siebie samego po to,
by opowiedzieć sobie rzeczy, o
których inaczej by się nie przekonał.
To miłość sprawia, że jesteśmy piękni.
Nigdy nie ufaj gatunkowi, który się uśmiecha. Na pewno coś knuje.
Naszym przeznaczeniem jest próbować osiągnąć to, co niemożliwe, dokonać niezwykłych czynów, nie zważając na lęk. To nasz obowiązek wobec przyszłości.
Wspomnienia. To pajęczyny, w które łapie się umysł. Możesz próbować je odganiać. Ale coś zawsze zostaje.
Trzymaj się z daleka od ludzi, którzy są podobni do ciebie.
Świat jest sceną, na której leci wciąż ta sama sztuka, a tylko aktorzy się zmieniają.
Ślady, które ludzie pozostawiają po sobie, zbyt często są bliznami.