Nie ma nic bardziej kłamliwego, niż nasza pamięć.

 - Sprawiam ci ból? - spytał łamiącym
się głosem i spojrzał na nią bezbronnie.
- Tylko wtedy, kiedy mnie zostawiasz - odparła i wtuliła się w niego. - Nie opuszczaj mnie nigdy więcej.

 Na starość życie staje się trochę monotonne. Śmierć będzie czymś nowym.

 Pisarz nigdy nie jest osobą godną zaufania.

 Problem nierozwiązany trzeba podzielić na mniejsze kawałki i rozpracować po fragmencie.

 Przebaczył mi, pewnie dlatego, że ludzie nieszczęśliwi często nie potrafią poradzić sobie ze swoim cierpieniem w samotności.

 Potrzeba smutku stała się nałogiem w miarę niszczycielskiego działania lat.

 Dopóki starczy światła, nie zapomnę, a kiedy nastanie ciemność, też będę pamiętać.

 Tak czy inaczej wygrywasz
i tak czy inaczej coś przegrasz.

 Wszystko jest prawidłowością, nawet przypadek

 Klnąc zawzięcie po fińsku, polsku i chorwacku...