Jeśli stoisz w labiryncie, gdzie nic nie widać, potrzebna ci ...
Jeśli stoisz w labiryncie, gdzie nic nie widać, potrzebna ci dłoń której możesz zaufać.
Łatwo jest się zakochać.
Najtrudniejsze jest to, co przychodzi później.
Każda łamigłówka ma rozwiązanie, a każdy człowiek jakąś słabość.
... bo kogoś stracić i cierpieć, to wiedzieć, że się kochało...
Być może jesteśmy w tym miejscu, gdzie prawda nie zależy od faktycznych dowodów, ale od tych, którzy mają głos i siłę. Tego mi najbardziej brakuje, poczucia, że prawda jest niezależna, bezstronna.
Trzeba wszystko uporządkować. Musisz się
zdecydować, czego chcesz się trzymać.
Musisz wiedzieć, co trwa, a co przeminęło.
I czasami ustalić, czego nigdy nie było.
I musisz sobie pewne rzeczy odpuścić.
Ludzie ciągle chodzą w maskach, uczą się poznawać innych po oczach i po czole.
Ból jest jak tkanina. Im silniejszy tym cenniejszy.
Nie lubię dzielić się emocjami z obcymi- to oznaka słabości.
Nie ma nic bardziej kłamliwego, niż nasza pamięć.
Takie jest prawo życia, że wszystko musi umierać. Lecimy, lecimy w przestworza i nagle jest koniec, pada słowo: finis, i wszystko znika. Na zawsze.