Kiedy widzę, co życie robi z ludźmi, to śmierć wcale ...
Kiedy widzę, co życie robi z ludźmi, to śmierć wcale nie jest taka najgorsza.
Przyjaźń jest jak cienka, niezniszczalna nić, wijąca się przez całe nasze życie i towarzysząca nam na wszystkich zakrętach.
Teraz ja jestem tu nienormalny. Normalność jest bowiem pojęciem, które wyznacza większość, określają ją standardy większości, a nie standardy pojedynczego człowieka.
Środowisko każdej istoty jest kluczem do jej tożsamości.
Służące wiedzą wszystko –
znacząco wznosząc łapę, zauważył
kot. – Jest błędem sądzić, że są ślepe.
Jaki sens ma życie,jeśli nie można go z kimś dzielić
A niech to diabli, pomyślałem, rumieniec nie należy do lojalnych sprzymierzeńców.
Tymczasem mnie największą radość sprawia nie czyn, lecz poznawanie.
Nikt nie lubi, kiedy jego
świat rozsypuje się na kawałki.
Człowiek potrafi chyba wymyślić wspomnienia, jeżeli tylko bardzo tego chce.
Nie poznałabyś logicznego wyciągania wniosków, nawet gdyby cię ugryzło w tyłek.