Kelner odszedł, powłócząc nogami i duszą.

 (...) najprawdziwsze szczęście unosi się na powierzchni kryjącego się pod nim smutku.

 Jeśli ludzie są zaślepieni na czyimś punkcie, zawsze chcą wszystko wiedzieć...

 Zamiast zostać kimś szczególnym, stałam się jego słabością.

 Życie to dla nas wieczne wczoraj.

 Słowa ograniczają, czasami milczenie bywa wymowniejsze i zawiera w sobie więcej treści.

 Żegnaj, książę, pierwszy raz w życiu widziałam człowieka!

 Blizny to mapa bólu,
ukrytego zbyt głęboko, aby pamiętać.

 Stałam się samotną wyspą.
Spustoszoną wojną ziemią, na której nic
nie rośnie i gdzie horyzont jest nagi. Tak to ja.

 Naszym przeznaczeniem jest
próbować osiągnąć to, co niemożliwe,
dokonać niezwykłych czynów, nie zważając
na lęk. To nasz obowiązek wobec przyszłości.

 Jedyną rzeczą odróżniającą chłopców od mężczyzn jest cena ich zabawek.