Słusznie albo nie, wszyscy potrzebujemy jednego – nadziei.

 Najlepsze w czytaniu jest to, że
uciekasz ze swojego życia, możesz
przeżyć setki, a nawet tysiące innych żyć.

 Miłość jest ślepa ,a na dodatek nie mądra.

 Jeśli możesz żyć wiecznie,
to musisz wiedzieć po co żyjesz.

 Ludzie mają jednak coś,
czego im szczerze zazdroszczę.
Mają dość rozumu, by umierać.

 Jak możesz mówić o przebaczeniu, skoro jeszcze chwilę wcześniej dzieliła nas niechęć?

 Bo tak naprawdę każdy z nas pragnie tylko jednego: wiedzieć, że jest dla kogoś ważny,
że bez niego czyjeś życie byłoby uboższe.

 Czy ptak, któremu w młodości krępowano by skrzydła, uwolniony, umiałby latać?

 To tak jak wtedy, gdy patrzysz na siebie w
lustrze i wypowiadasz na głos swoje imię. I w końcu
zaczyna ci się wydawać, że nic nie trzyma się kupy.

 Podatność na zranienie jest tak
związana z życiem ludzkim jak oddychanie.

 To co larwa nazywa końcem świata, reszta świata nazywa motylem.