Lepiej żyć we wstydzie, niż zginąć dumną.

 Ja nie chcę się wychylać, bo jak zaczynasz latać wyżej niż inni, to zaraz cię ustrzelą.

 Kim jesteś, obcy człowieku, żeby mi mówić, co mogę, a czego nie mogę robić?

 Czy niezwykłe skupienie
osiągane w samotności ma
swoją wygórowaną cenę, którą
jest samotność właśnie?

 Szczęście. Proste jak szklanka,
jak czekolada albo kręte jak ścieżki serca. Gorzkie. Słodkie. Żywe.

 Wiernym się jest jednej, ale popatrzeć można na wszystkie.

 To nie huragan zwala nas z nóg ale telefon z wiadomością,że wszystko przepadło.

 Pieniądze mają to do siebie, że zawsze je można zarobić. Natomiast na czyste sumienie nie ma innego sposobu niż po prostu je mieć.

 A wszystko może się zmienić wraz z ostatnim słowem.

 Czasy i ludzie się zmieniają, i ludzkie ambicje też.

 Życie to ciąg małych, kameralnych dramatów.