Są takie chwile, kiedy człowiek nie ogląda się na koszta.

 Kiedy Bóg zamyka jedne drzwi, natychmiast uchyla któreś z okien.

 Lecz broń zdrady zawsze jest obosieczna.

 Czas nas ulecza, ale olbrzymie są jego żniwa. Zbiera, co dojrzałe, ale i to, co dopiero miało zakwitnąć. Czas nie zna względu. Nie szanuje wspomnień, nie ceni chwil ulotnych.

 Doszłam do wniosku, że w życiu nie ma żadnych ustalonych zasad. Robisz to, co musisz, żeby przetrwać. Jeśli to oznacza ucieczkę od miłości twojego życia, żeby zachować zdrowie psychiczne, to tak robisz. Jeśli to oznacza złamanie czyjegoś serca, żeby nie złamało się twoje, robisz to. Życie jest skomplikowane - zbyt bardzo, żeby były rzeczy pewne. Wszyscy jesteśmy rozbici. Podnieś osobę, potrząśnij nią i usłyszysz grzechot ich rozbitych kawałków. Kawałków, które rozbili nasi ojcowie, nasze matki, nasi przyjaciele, znajomi albo ukochani.

 Słyszałam bicie swojego serca, smutne echo uderzeń. Pomyślałam, że to dźwięk samotności.

 W życiu i w dobrej sztuce
wiele historii nigdy się nie wyjaśnia.

 […] oszałamiało go uczucie własnego znaczenia i własnej ważności.

 Gdy się człowiek porządnie i długo wypłacze, na ogół robi mu się lepiej, nawet jeśli okoliczności nie zmieniły się ani na jotę.

 Nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak wielką rolę w naszym życiu odgrywa przypadek... dopóki sami nie stanąłem na skrzyżowaniu losu. Musiałem podjąć decyzję, której teraz żałuję i będę żałował do końca życia.

 Każdy komplement zabiera cząstkę mej duszy.