Pozbawiona mocy nie będę zdolna nikogo zamordować!
Pozbawiona mocy nie będę zdolna nikogo zamordować!
Myślę, że małe dziewczynki są o wiele sprytniejsze od małych chłopców.
Ludziom potrzebne są marzenia.
Wszak istnieje coś takiego jak
zarażenie podróżą i jest to rodzaj
choroby w gruncie rzeczy nieuleczalnej.
Chwila namysłu jest lepsza niż dziewięć w ogniu.
Ludzie wierzą, że będą szczęśliwi, jeśliprzeprowadzą się w jakieś inne miejsce, lecz przekonują się, że to tak nie działa. Gdziekolwiek się udasz, zabierasz tam siebie.
I byłoby to wszystko śmieszne, gdyby nie było takie smutne.
Niespodziewanie jednak świat wyciągnął do mnie ręce i zaprosił do tańca.
Nieprawdą jest, że ludzie mogą się w kimś zakochać, patrząc jedynie na jego portret.
Czas, który nam dano, upływa, niezależnie od tego, czy go zużywamy, czy marnujemy; zawsze ucieka między naszymi palcami, zawsze jest nieuchwytny.
Samotność to dziwna rzecz. Zakrada się cicho
i niepostrzeżenie. Siada obok ciebie w ciemności. Głaszcze cię po włosach, kiedy śpisz. Owija się wokół twojego ciała i zaciska się tak mocno, że brakuje ci tchu, że zamiera twój puls, choć krew płynie coraz szybciej.