Nie potrafiłam zaufać żadnemu szczęściu, którego nie wypracowałam sobie własnymi ...
Nie potrafiłam zaufać żadnemu szczęściu, którego nie wypracowałam sobie własnymi rękoma.
Czy udało mi się zasadzić chociaż jedną roślinkę radości na pustyni twojej samotności?
Nie wiem, kim jestem, ale cierpię, gdy zostaję zniekształcony, oto wszystko.
Pamiętajmy, że nie znamy tajemnic ludzkiej duszy, nie wiemy nigdy kiedy i jak może wystrzelić jakaś nieznana nam karabinka w serce. Człowiek to nie jest prosta sprawa.
Dzisiejsze doświadczenia są jutrzejszymi wspomnieniami.
Nawet z własną przeszłością trudno sobie poradzić bez czyjejś pomocy.
Kiedy mnie całujesz jest tak, jakby ktoś
usuwał mi ziemię spod nóg. Nie mam
pojęcia, jak to robisz ani gdzie się tego
nauczyłaś. Jeśli to był film, to koniecznie
musimy go razem obejrzeć.
Nie śpieszmy się, tyle mamy do powiedzenia, ile przemilczamy.
Samotny wśród ludzi.
W wojnie nie ma nic bohaterskiego. Może ona jedynie doprowadzić do absolutnej destrukcji.
Nasze czyny nie są strzałami, które
wypuszczone znikną gdzieś w kosmosie, są raczej
bumerangami, które wrócą do nas prędzej czy później.