Poezja to choroba świata, gorączka rzeczywistości.
Poezja to choroba świata, gorączka rzeczywistości.
Samotność jest jak ogród w którym dusza usycha, a kwiaty przestają pachnieć.
Obawa jest trwałą wiarą w negatywny skutek.
Prawda to tylko kłamstwo,które podoba nam się najbardziej.
Szkoda mi patrzeć na inne ludzkie stworzenia i z niechęcią widzieć, jak botaniczni uczeni napotykają sobie nawzajem trudności. Oh! gdybyśmy szczerzej dzielili się swoimi uczuciami — jak wiele przeświadczeń moglibyśmy zyskać z porównywania doświadczeń!
Prawda nigdy nie wykrzywiała wyobraźni. Wręcz przeciwnie.
Nie ma gór nie do zdobycia.
Nic tak człowieka nie prześladuje jak słowa, których nie wypowiedział.
Wczoraj kwitło moje serce. Dziś jaśmin.
My, ludzie, jesteśmy dziwnymi istotami. Domagamy się prawa by móc myśleć po swojemu.
Kiedy posiadamy niewiele, to i chcemy niewiele,
wszyscy jesteśmy równi, niczego sobie nie zazdrościmy.