Tak właśnie przychodzi się na świat. Krew, krew i krzyk!

 Musimy umierać spektakularnie, żeby umierać przyzwoicie

 Samemu to i palić, nawet umierać nudno.

 - Wie Pan, okropnie smutne te Pana obrazy. - A życie jest wesolutkie, co?

 Od prawdy zawsze wolałem niepewność.

 Człowiek potrzebuje miejsca, do
którego mógłby należeć. Mniej lub bardziej.

 Może zamiast myśleć o tym, czego ci brakuje, skupisz się na tym, co masz w zasięgu ręki?

 Zupełnie jakbyśmy poznali się tylko po to, żeby się ze sobą żegnać.

 Niebo wciąż marzy o objęciach ziemi.

 Nie zawracaj sobie głowy, zawracaniem sobie głowy.

 Młodość jest jak zdrada: nikt się jej nie spodziewa, bo jest absurdalna. Później wszyscy próbują zrozumieć, jak do tego doszło.