Daremnie walczyłem ze sobą. Nie poradzę, nie zdławię mego uczucia. ...

 Cholernie trudno zachować
godność, gdy wschodzące słońce jest
zbyt jaskrawe dla twoich gasnących oczu.

 Przynieś kajdany, o pani. Jam więźniem twego serca.

 Max była jak narkotyk , a ja właśnie stałem się ćpunem.

 Co pan zrobi? - To samo co wszyscy starzy ludzie: usiądę i będę deliberował nad tym,
co by było, gdybym zrobił wszystko inaczej.

 Jestem przeciw wszystkiemu i dlatego tak mi trudno.

 Doczesność to wszystko, która upływa, przemija — i nic się po niej nie zostaje.

 Jesteśmy tu wszyscy jakby spłowiali. Szare włosy, szare serca, szare sny.

 Widziałem przyjście Pana, płaszcz chwały go owiewał, a z takiej szedł winnicy, co rodzi grona gniewu.

 Najpotężniejsi ludzie często pozostają na drugim planie.

 ...czyż moralnym obowiązkiem poety, nie mówiąc już o cyniku, nie jest niemoralność?