Ślepym w miłości ciemność jest najmilsza.

 Człowiek się nie uczy na własnych błędach. Człowiek się ich uczy na pamięć.

 Każdy rodzaj miłości ma własną sztukę kochania.

 Każdy umiera inaczej. Istnieje wiele rodzajów śmierci. Ale ostatecznie zostaje tylko pustynia.

 Pan Bóg, jak wiadomo, tworzył świat przez bodajże tydzień, a potem spojrzał na swoje dzieło i powiedział: „Ooo kurwa!”. A później dodał: „A, mam jeszcze chwilę, teraz zrobię coś naprawdę ładnego. Coś mnie godnego,
coś zaprawdę w boskim wymiarze. Coś
takiego, co jest autentyczną kwintesencją
piękna i nie ma wad”. I zrobił kota.

 (…) życie to film z jednym tylko ujęciem, nie ma dubli.

 Kobieta musi żyć pasjami
męża, inaczej miłość sczeźnie.

 Ale na uczucia nie ma rady, one są i wymykają się wszelkiej cenzurze.

 Odważny jest ten, kto wie, że przegra, zanim jeszcze rozpocznie walkę, lecz
mimo to zaczyna i prowadzi ją do
końca bez względu na wszystko.

 To koniec miłości, myślała. Być z kimś i czuć taką samotność, jakby obok nie było nikogo.

 Prawda jest jak przykrótki
koc, pod którym marzną stopy.