Nawet najczarniejsza noc kiedyś się kończy, trzeba tylko doczekać świtu.

 Życie to seria lekcji, które trzeba przeżyć aby je zrozumieć.

 Umieranie nie może być aż tak złe. Wielu się to udało i nigdy nie wrócili, żeby się poskarżyć.

 Czasem nie potrzeba zegara, by usłyszeć tykanie czasu.

 Nie możesz poświęcić swego życia dla innych.
Musisz robić to, co jest dobre dla Ciebie, nawet jeśli w ten sposób zranisz część bliskich Ci osób.

 Za krótką chwilę pełnego szczęścia płaci się przewlekłym bólem.

 Nie ma tylko jednej prawdy
i nie ma tylko jednej uczciwości.

 Teraz dopiero sobie przypominam, jaka jest najlepsza odpowiedź, kiedy kobieta pyta, czy dobrze w czymś wygląda. A mianowicie na pytanie: jak wyglądam?- odpowiada się: szczupło. I w ogóle się
z nimi nie wchodzi w dyskusję.

 Podjąć decyzję a potem ją zrealizować. Po prostu zrealizować.

 Bardzo przykro jest spojrzeć
nagle cudzymi oczami na to, do
czego już zdążyliśmy się przystosować.

 I wciąż mnie zaskakuje to, jak można się czegoś tak bardzo bać, a potem to przechodzi i okazuje się, że nic ci nie jest. Że strach to tylko strach. Że najtrudniejsze jest żyć, a nie umierać. Że co by się nie wydarzyło, zdarzy się. Ile rzeczy można przetrwać, zanim umrzemy.