Wiedza zawsze boli.

 Tamtej nocy umarły wszystkie baśnie.

 Miłość to piękny kwiat, ale trzeba mieć odwagę, by zerwać go nad samą przepaścią.

 Życie jest snem, śmierć budzeniem się w grubej rzeczywistości; Inny to ślady na utwardzonym piasku brzegu, a inny na miękkim; jeden zostaje, inny jest zmyty falą. Lecz mieszka w nas jakiś instynkt, który podpowiada, że jest to tylko ślad, a nie człowiek.

 Zdarza się, że wyznanie prawdy nie jest najlepszym pomysłem.

 Chcę czerwień zerwać z kwiatów
polnych, Czerwienią nocy spalić krew,
Jak piersi nieba chcę być wolny,
W chmury się wbić w koronach drzew.

 Taka miłość, tak silna i głupia, zdarza się tylko raz.

 Nie będę się bać.

 Jeszcze zdążymy w dżungli ludzkości siebie odnaleźć, tęskność zawrotna przybliża nas. Zbiegną się wreszcie tory sieroce naszych dwóch planet, cudnie spokrewią się ciała nam.

 Tylko z czyjeś wiary bierze się wiara w samego siebie.

 Pieniądze mają to do siebie, że zawsze je można zarobić. Natomiast na czyste sumienie nie ma innego sposobu niż po prostu je mieć.