Na filmowych pogrzebach musi padać, a życie imituje sztukę.

 (...) ludzie mają więcej czasu niż pomysłów na jego spędzenie.

 Nie ma ciemności, która by mogła przyćmić blask, który pochodzi z wewnątrz. Czasem to, co tracimy, jest tym, czego naprawdę potrzebujemy. A to, co naprawdę potrzebujemy, jest tam, gdzie nigdy nie patrzymy.

 Niektóre słowa po prostu już takie są. Symbolizują całe życie.

 Ostatnio ludzie po prostu ulatują z mojego życia.

 Bóg rozliczy mnie na koniec.

 Wydrążanie zera nicość w sobie zawiera.

 Wiktor Krum sposępniał jeszcze bardziej. Harry uznał, że w ten sposób objawia się jego napięcie nerwowe.

 Straszne rzeczy tak naprawdę nie są takie jak
na filmie. Nie są fascynujące. Tylko przerażające i brudne. Przede wszystkim nie można ich wyłączyć.

 Przeciwności, z którymi musimy się zmierzyć, często sprawiają, że stajemy się silniejsi. A to, co dziś wydaje się stratą, jutro może okazać się zyskiem.

 Dotyk jej dłoni nadal przypomina muśnięcie anioła.