Choroba to poważna rzecz, to chwila prawdy. Nie można już ...

 Człowiek nie może walczyć z tym, co boskie.

 Ile razy można sklejać stłuczony wazon, zanim się go wyrzuci.

 - Prawdę mówiąc, nie chcę od ciebie odchodzić -powiedziała po chwili.
- To nie odchodź.
- Ale z tobą do niczego nie dojdę.

 Siła wypełniona jest słabością. Jej imię - obojętność.

 Z czasem człowiek uczy się widzieć dużo więcej.

 Wschodzące słońce zbyt jaskrawe dla jej gasnących oczu.

 Bo jego niebo znajdowało się tam gdzie ona.

 Czuła się bardzo stara, dojrzała i
mądra, co oczywiście było najlepszym
dowodem, że była jeszcze bardzo młoda.

 Bezmyślność zabija. Innych.

 Jestem tam na dole i czekam; jestem tu na górze i obserwuję.