Podziwiał ich. Byli idealistami. On był tylko realistą. I było ...
Podziwiał ich. Byli idealistami. On był tylko realistą. I było mu wstyd.
Kiedy ludzie cię kochają, ufają ci.
...lepiej było wiedzieć, niż mieć nadzieję.
Nigdy nie uda mi się odwdzięczyć ci za tyle szczęścia, niegrzeczna dziewczynko.
Ale może powinniśmy
kochać to, czego nie umiemy pojąć.
A ja po prostu wiem, że tak zwany dobry adres to człowiek, nie ulica.
Czasami nie można zrobić nic więcej, tylko zapłakać.
Twojego ojca zabiła tajemnica, a ty wiesz, co to było.
Nie można przyzywać duchów i odwracać się na pięcie, kiedy już się zjawią.
Każdy zna ogrom swego cierpienia i tylko on sam może ocenić, czy jego życie ma sens.
...może był to jedyny człowiek, któremu rzeczywiście wierzył bodaj także z powodu pewnej wygody psychicznej - podejrzliwość
w stosunku do wszystkich jest męcząca, trzeba komuś ufać, bo trzeba przy kimś odpocząć.