Życie to podróż ku śmierci.

 Zapytasz mnie, dlaczego nie opowiedziałam ci tego wcześniej. Ponieważ wiem, jaką siłę ma opowieść. Może zmienić bieg historii. Może ocalić życie. Ale można też w niej zatonąć na dobre.

 Ci, których najbardziej
kochamy, potrafią nas najbardziej zranić.

 Miłość nie potrzebuje powodu. Nienawiść potrzebuje powodu.

 Starzy jesteśmy wtedy, kiedy większość ludzi wolałaby, żebyśmy już nie żyli.

 Słowa lecą dalej niż chęci, a chęci niż możliwość.

 Zdałem sobie sprawę, że naszą wartość mierzy się głównie tym, ile dobrego robimy dla innych.

 Ludzie powoli tracili dar płaczu, zastępowali łzy ideami. Cała nasza kultura jest niemożnością płakania.

 Raj to nie jest nieustająca ekstaza, ale te krótkie chwile szczęścia, dla których warto cierpieć.

 Sprawiasz, że zaczynam
pragnąć tego, czego nie mogę mieć.

 Niech poczucie winy nauczy
cię, jak postąpić następnym razem.